Seite 34 - Valser Geschichten

Basic HTML-Version

34
Wa duo dr Hannes afanga zwei Mal am gglicha Tagg cho ischt, het
dr Vatter agfanga storra: «Das choschtet gwüss es bessers Chüeli, nu
es Waggi würt nit gglängga, wenn i dem Dokter d Salbi, d Fääscha
und ou no d Schindla vergüeta muoss. Gitziga ischt er scho albig gsi
und uf ds Gäld abgsee hed er s wie dr Tüüfel uf en aarmi Seel». Aber
d Muotter het gmeint: «Was wit ou, är chunt nit wäg em Taggloo, är
het halt daheima kchei Oornig und e chaalti Stuba und will schi bi
der Chälti an ünschem Ofa wärma. Das choschtet ünsch nüt, de
mächtig ifüüra muoss i sowieso wäg em Nuschi, dass das Bei rächt
zämma wachst».
Das ischt esoo gganga, drii Wucha, vier Wucha und füüf Wucha.
Duo ischt dr Vatter ulidiga cho und het gschmulijet: «In era sotta
länga Zit, in dera as Schaafli usträäga chönnti, muoss doch gwüss
an abgschrissna Grind birum zämma wachsa, verschwiga de bloss
en Bruch im Ranna vam ena Bei. Das geit nit mit rächta Dinga
zuo».
Es Taggsch ischt duo dem Vatter d Geduld ganz usgganga, und är
hed uf de Ofa uuf ggläptiget: «Jetz muoss so oder anderscht die
Gschicht es End nä. Chömmat amaal acha, Beedi, und de will i wissa,
was dr Dokter choschtet».
Mit denna Worta hed er ds Vorheechli gäi ewägg zoga und duo het
ma gsee chönna, wie die beeda, dr Hannes und ds Nuschi, ufam Ofa
enandera umhalset gchä hent. «Da heuwers jetz», hed dr Vatter
brummlet.
Ds Nuschi ischt e bitz verlägas cho, aber dr Hannes het ruowig, wie
s esoo schini Art gsi ischt, gseit: «Vatter ier bruuchet kchei Gäldseckel
fürra z nä, ich hän mina Loo sälber i zoga. Wier zwei, ds Nuschi und
ich, wier wella hürata».
Zum Verwundera het dr Vatter nit apaarti leid taa, de är würd
ds Nuschi lieber fort gä hä, as es Chüeli. Meigga hed er ja füüfa gchä,
aber Chüeli nu vieri. Är het de neuwas brummlet: «Der hüraatet
scha ja nu wäget dr Wärmi, das würd mer ou e gfreuti Hushaltig
gä».
Ds Nuschi ischt die erschta gsi, wa es kraats und kchei churzas Bei
derva treit het. Dr Vatter a gschiida Ma und Gmeirat het gmeint:«Alls
nu Larifari, die het gar kchei Bei procha gchä, ou nit im Ranna, sus
wää s ja chrumms».